http://www.religieswiata.pun.pl Religie Swiata pl http://backend.userland.com/rss http://www.religieswiata.pun.pl/viewtopic.php?pid=20#p20 20@http://www.religieswiata.pun.pl
Theravada ("Droga Starszych") - jedyna szkoła jaka przetrwała spośród szkół Sthaviravada (nieprawidłowo nazywana hinajaną),
Mahajana (Wielki Wóz, Wielka Droga),
Zen
Amidyzm
Wadżrajana (Tantrajana, Mantrajana, Diamentowa Droga)
Nyingma
Kagyu
Sakya
Gelug
Szingon]]> Wtorek 18 Marzec Wtorek 18 Marzec http://www.religieswiata.pun.pl/viewtopic.php?pid=19#p19 19@http://www.religieswiata.pun.pl
Według muzułmanów Bóg (arab. Allah) jest wszechwiedzący, doskonały, jest źródłem wszelkiej wiedzy i sprawiedliwości, ma znajomość prawa doskonałego. Jest niepodobny do nikogo i niczego nie można z nim porównywać (islam zabrania przedstawiania go w jakiejkolwiek postaci).]]> Wtorek 18 Marzec Wtorek 18 Marzec http://www.religieswiata.pun.pl/viewtopic.php?pid=18#p18 18@http://www.religieswiata.pun.pl

Żydzi  [edytuj]
Koran przyznaje, iż Mojżesz (Musa) był "prorokiem Boga" (podobnie jak inni prorocy żydowscy); Tora (Taurat) jest "słowem Allaha", ale słowem przeinaczonym. Żydzi określeni są jako winni "odwrócenia się" od Boga i Jego prawdziwych słów, ponieważ zaczęli czcić "złotego cielca" i przeinaczyli słowa boże, przekazane im przez Mojżesza. Znane są masowe prześladowania Żydów przez muzułmanów (np. przez Almohadów w Afryce północnej w połowie XII wieku). Z drugiej strony w wielu średniowiecznych krajach muzułmańskich, takich jak Andaluzja, Żydzi byli tolerowani i mieli możliwość rozwoju swojej religii i kultury. Obecnie Żydzi traktowani są w krajach muzułmańskich represyjnie, co jednak ma uzasadnienie bardziej polityczne (wojny Arabów z Izraelem) niż religijne.


Chrześcijanie  [edytuj]
Jezus (Isa) określany jest w Koranie tylko jako prorok (posłaniec) boży (postać Jezusa otaczana jest szacunkiem jako jednego z najważniejszych proroków). Negowana jest jednak boska natura Jezusa jak również śmierć na krzyżu (określona jako zafałszowanie), według islamu Jezus nie poniósł "haniebnej" śmierci w męczarniach, bo chronił go Bóg. Chrześcijanie mieli jakoby przeinaczyć słowa Boga, przekazane im przez Jezusa i stworzyli "3 bogów" (Trójca Święta), zamiast jednego (Koran 4:171). Z tego powodu niekiedy muzułmanie traktują chrześcijan jako "bezbożników" lub nawet "politeistów" (ar. muszrik). Wg jednego z hadisów Jezus wróci podczas końca świata, pokonać Antychrysta (ar. Dadżdżal). W większości krajów muzułmańskich chrześcijanie (szczególnie tam, gdzie ich liczba jest znaczna, np. w Egipcie) poddawani są różnym formom oficjalnej i nieoficjalnej dyskryminacji. Natomiast w Jordanii, Libanie, Autonomii Palestyńskiej i Iranie chrześcijanie zgodnie z konstytucjami lub innymi ustawami są jako mniejszość religijna nad reprezentowani w parlamentach tych krajów, ale jednocześnie istnieje ograniczenie wolności wyznania, dostępu do stanowisk w wojsku i administracji itp. Na ogół tradycyjne kościoły chrześcijańskie są tolerowane w krajach muzułmańskich o ile nie mają charakteru misyjnego i rozwojowego. Jeżeli jednak ma miejsce publiczne głoszenie Ewangelii w celu nawracania wyznawców islamu na chrześcijaństwo często dochodzi do krwawych represji. Mordowani są wówczas zarówno byli muzułmanie, którzy porzucili wiarę przodków (murtadd) jak i zagraniczni misjonarze. Przykładem tego są prześladowania chrześcijan nawet w Turcji, która spośród wszystkich krajów muzułmańskich jest najbardziej zbliżona kulturowo i politycznie do Zachodu.


Pokój i wojna  [edytuj]
W Koranie znajduje się pochwała pokoju, stwierdza się też że to bezbożnicy wywołują wojny i że Allah nie pochwala użycia siły zbrojnej (kital), z wyjątkiem walki przeciwko siłom zła:

Ilekroć rozpalają ogień wojny,Bóg go wygasza. Oni usiłują szerzyć na ziemi zgorszenie, lecz Bóg nie miłuje tych, którzy szerzą zgorszenie. (5:64)

Wolno walczyć tym, którzy doznali krzywdy - Zaprawdę, Bóg jest wszechwładny, by im udzielić pomocy - i tym, którzy zostali wypędzeni bezprawnie ze swoich domostw, jedynie za to, iż powiedzieli: "Pan nasz - to Bóg!" I jeśliby Bóg nie odepchnął ludzi, jednych przy pomocy drugich, to zostałyby zniszczone klasztory i kościoły, miejsca modlitwy i meczety, gdzie często wspomina się imię Boga. Bóg pomoże z pewnością tym, którzy Jemu pomagają. Zaprawdę, Bóg jest Mocny, Potężny! (22:39-40)

Zwalczajcie na drodze Boga tych, którzy was zwalczają, lecz nie bądźcie najeźdźcami. Zaprawdę; Bóg nie miłuje najeźdźców! I zabijajcie ich, gdziekolwiek ich spotkacie, i wypędzajcie ich, skąd oni was wypędzili - Prześladowanie jest gorsze niż zabicie. - I nie zwalczajcie ich przy świętym Meczecie, dopóki oni nie będą was tam zwalczać. Gdziekolwiek oni będą walczyć przeciw wam, zabijajcie ich! - Taka jest odpłata niewiernym! - Ale jeśli oni się powstrzymają... - zaprawdę, Bóg jest przebaczający, litościwy! I zwalczajcie ich, aż ustanie prześladowanie i religia będzie należeć do Boga. A jeśli oni się powstrzymają, to wyrzeknijcie się wrogości, oprócz wrogości przeciw niesprawiedliwym! Miesiąc święty za miesiąc święty. Rzeczy święte podlegają talionowi. A jeśli kto odnosi się wrogo do was, to i wy odnoście się wrogo do niego, podobnie jak on odnosi się wrogo do was. I bójcie się Boga! I wiedzcie, że Bóg jest z bogobojnymi! (2:140-149)

Koran (8:59-60); głosi jednak również tzw. "świętą wojnę" (dżihad). Wszakże wojna ta, według różnych interpretacji, nie musi być zawsze walką zbrojną - może być także "walką duchową" (czasem wyodrębnia się aż 5 rodzajów dżihadu). Według zwolenników pokojowego znaczenia dżihadu oznacza on Świętą Wojnę prowadzona w umyśle wiernego, walkę z własnymi słabościami. Jednak zawsze ostatecznym celem owej walki jest wzmocnienie islamu.

Nie podlega wątpliwości, iż Mahomet prowadził walkę zbrojną zarówno obronną jak i agresywną. Wersety głoszące świętą wojnę znacznie przewyższają liczebnie wersety promujące pokój i tolerancję[3]. Zgodnie z niektórymi interpretacjami dżihad może ogłosić wyłącznie kalif, a ponieważ kalifat nie istnieje od 1924 r. ogłoszenie świętej wojny jest uznawane przez część muzułmanów za niemożliwe.

W świetle coraz częstszych zamachów terrorystycznych dokonywanych przez radykalnych muzułmanów ważnym pytaniem jest, czy motywacją zbrodni dokonywanych przez terrorystów islamskich jest religia, czy też inne czynniki np. polityczne czy osobiste. Niektóre fragmenty Koranu sugerują, iż gniew i zemsta Boga wobec niewiernych i grzeszników w piekle po śmierci realizowana jest również rękoma pobożnych muzułmanów za życia, wywyższając męczeńską śmierć poniesioną w walce z niewiernymi i obiecując poległym nagrodę w raju.

Niechże walczą na drodze Boga ci, którzy za życie tego świata kupują życie ostateczne! A kto walczy na drodze Boga i zostanie zabity albo zwycięży, otrzyma od Nas nagrodę ogromną.(4:74)

To nie wy ich zabijaliście, lecz Bóg ich zabijał. To nie ty rzuciłeś, kiedy rzuciłeś, lecz to Bóg rzucił; aby doświadczyć wiernych doświadczeniem pięknym, pochodzącym od Niego. Zaprawdę, Bóg jest słyszącym, wszechwiedzącym!(8:17)

Część uczonych islamskich uważa jednak terroryzm za zły i sprzeczny z Koranem[4], opierając się na poniższych fragmentach:

Nie poszukuj zgorszenia na ziemi! Zaprawdę, Bóg nie miłuje szerzących zgorszenie! (28:77)

Bóg nie zabrania wam, abyście byli dobrzy i sprawiedliwi względem tych, którzy was nie zwalczali z powodu religii ani nie wypędzali was z waszych domostw. Zaprawdę, Bóg miłuje ludzi sprawiedliwych! (60:8)

Zwraca się również uwagę, że według hadisów Prorok Mahomet zakazał zabijania kobiet i dzieci, jak również niszczenia miejsc kultu. Inny hadis zabrania zabijania innowierców, którzy podpisali z państwem muzułmańskim traktat pokojowy[5]

"Ktokolwiek zabije tego kto jest objęty porozumieniem ochrony ten nawet nie poczuje zapachu Raju."


Zabójstwo  [edytuj]
Wymienione są okoliczności, gdy zabójstwo jest surowo piętnowane: Ten, kto zabił człowieka, który nie popełnił zabójstwa i nie szerzył zgorszenia na ziemi Boga i Jego Posłańca, czyni tak, jakby zabił wszystkich ludzi. (Koran 5:32) Koran dopuszcza jednak zabijanie osób, które występują przeciw Bogu: Zapłatą dla tych, którzy zwalczają Boga, i Jego Posłańca, i starają się szerzyć zepsucie na ziemi, będzie tylko to, iż będą oni zabici lub ukrzyżowani albo też obetnie im się, rękę i nogę naprzemianległe albo też zostaną wypędzeni z kraju. (Koran 5:33).

Prawo muzułmańskie (szariat) przewiduje karę śmierci (ukamienowanie bądź ścięcie mieczem) w o wiele większym zakresie niż prawodawstwo krajów europejskich. Grozi ona na przykład za przestępstwa takie jak cudzołóstwo czy bluźnierstwo. Karą śmierci grozi również apostazja.]]> Wtorek 18 Marzec Wtorek 18 Marzec http://www.religieswiata.pun.pl/viewtopic.php?pid=17#p17 17@http://www.religieswiata.pun.pl Aszura (10 muharrama) – najważniejsze święto szyickie. Aszura jest kulminacją miesiąca żałoby, który rozpoczyna się pierwszego dnia roku. Aszura upamiętnia męczeńską śmierć trzeciego imama Husajna, który w 680 r. został zabity w bitwie pod Karbalą przez wojska kalifa omajjadzkiego. Z tej okazji odbywają się procesje i przedstawienia pasyjne. W czasie procesji zmierzających do grobu Husajna gromady mężczyzn biczują się do krwi. Pielgrzymi płaczą i zawodzą. Organizowane są spotkania, odrębne dla kobiet i mężczyzn, podczas których rozpamiętuje się cierpienia imama. Kobiety w tym czasie ubierają się na czarno i nie noszą ozdób.
Turcy obchodzą Aszurę jako święto uratowania arki Noego, która zatrzymała się na górze Ararat. W tym dniu przygotowuje się świąteczne potrawy złożone z czterdziestu składników i częstuje się nimi przyjaciół i znajomych. Większość muzułmanów uznaje, że arka Noego zatrzymała się na górze Al-Dżudi w Arabii, nie zaś na górze Ararat w Turcji.

Hidżra – święto upamiętnia wywędrowanie Mahometa w 622 r. z Mekki do Medyny.
Noc Poczęcia Proroka – na początku miesiąca radżab muzułmanie wspominają poczęcie proroka. W tym dniu na czole Abd Allaha, ojca Mahometa, pojawiła się światłość boska, która przeniosła się i wypełniła łono Aminy, matki Mahometa. W Turcji ta noc jest obchodzona jako noc światła – w meczetach zostawia się na noc palące się lampy, które rozświetlają ich wnętrza.
Urodziny Proroka (ar. Maulid an-Nabi, urdu milad) – narodzinom Mahometa towarzyszyły liczne cuda: ziemię rozjaśniło niezwykłe światło, rozbrzmiewały głosy z niebios, aniołowie rozpostarli swe skrzydła i zadrżały trony panujących. We wczesnym islamie tego święta nie obchodzono, narodziło się w X–XI w. w Egipcie. Sunnici obchodzą je dwunastego dnia trzeciego miesiąca roku – w tym dniu wspominają zarówno narodziny, jak i śmierć Proroka. Szyici obchodzą je pięć dni później. W Turcji to święto nazywa się Świętem Światła. W meczetach zapala się lampy i świece. Organizuje się zgromadzenia, na których odprawia się modlitwy dziękczynne za Proroka i opowiada się budujące historie z jego życia. W Pakistanie święto to polega na wspominaniu Proroka na wspólnych spotkaniach i trwa cały miesiąc. Według wahhabitów, święto to jest sprzeczne z Koranem, ponieważ oddaje się cześć komuś innemu niż Allah
Noc Wniebowstąpienia (arab. Id al-Isra) – święto upamiętniające nocną podróż i wniebowstąpienie Proroka (arab. al-miradż). Rozpoczyna się 27 radżaba i jest jedną z „pięciu świętych nocy” w islamie.
Urodziny Ali ibn Abi Taliba – szyici świętują je 13 radżaba.
Noc Niewinności – święto odpuszczenia grzechów, obchodzone w nocy z 14 na 15 szabana. Wierni błagają Boga, by przebaczył ludzkości wszystkie grzechy popełnione w minionym roku.
Ramadan (pers., tur. Ramazan) – miesiąc postu (arab. saum, sijam – jeden z pięciu filarów islamu), dziewiąty miesiąc księżycowego kalendarza muzułmańskiego, najświętszy w roku, ponieważ w tym czasie został objawiony Mahometowi pierwszy fragment Koranu. W ciągu tego miesiąca od wschodu do zachodu słońca dorosłym, zdrowym muzułmanom nie wolno jeść, pić, posługiwać się używkami, oddawać się podnieceniu seksualnemu. Post ten, inaczej niż post w chrześcijaństwie, nie służy pokucie czy umartwianiu się, lecz ćwiczeniu samokontroli człowieka, aby potem było mu łatwiej kontrolować swoje pragnienia. Post służy także wyrażeniu solidarności z biednymi i głodującymi, a także pogłębieniu własnej pobożności, m.in. przez lekturę Koranu i rozważania. Z postu zwolnieni są: starcy, dzieci, kobiety w ciąży i karmiące, chorzy oraz osoby w podróży. Po zachodzie słońca, oznajmianym zazwyczaj wystrzałem armatnim, wszyscy zasiadają do pierwszego posiłku zw. iftar, po którym przez całą noc muzułmanie odwiedzają się nawzajem, świętują w domu lub w miejscach publicznych (np. restauracjach). W czasie ramadanu miasta przyjmują odświętny wygląd, a wiele urzędów, szkoły czy uczelnie mają skrócony czas pracy. Ramadan kończy się świętem Id al-Fitr.
Noc Mocy (Przeznaczenia) (arab. Lajlat al-Kadar, tur. Kadir Gecesi) – należy do „pięciu świętych nocy” i najczęściej przypada w 27. noc ramadanu, kiedy objawionych zostało pięć pierwszych wersetów Koranu z 97. sury, pt. „Przeznaczenie”. Głównym elementem tego święta jest rozważanie tej właśnie sury, która wyraża podziękowanie za zesłanie Słowa Bożego.
Święto Przerwania Postu (arab. Id al-Fitr, pers. Ejd-e Fetr, tur. Şeker Bayram) – jedno z najważniejszych, obchodzone na koniec ramadanu. W tym dniu dziękuje się Bogu za przetrwanie postu i przebaczenie wszystkich grzechów. Ważnym elementem święta jest wspólna, uroczysta modlitwa w meczecie i odwiedzanie krewnych oraz przyjaciół. Każdy muzułmanin, który sam nie cierpi niedostatku, przed udaniem się na modlitwę powinien wesprzeć odpowiednim datkiem potrzebującego. W tym dniu muzułmanie składają sobie życzenia i obdarowują się prezentami, szczególnie nowymi ubraniami. Dzieci dostają słodycze (stąd turecka nazwa: şeker – cukier, słodycze) i pieniądze, a na ulicach miast ustawione są dla nich wesołe miasteczka.
Święto Ofiar (arab. Id al-Adha, pers. Ejd-e Ghorban, tur. Kurban Bayram) – najważniejsze święto muzułmańskie, trwa cztery dni i jest związane z pielgrzymką do Mekki. Święto Ofiar upamiętnia ofiarę Abrahama i jego posłuszeństwo wobec Boga. Abraham (Ibrahim) według islamu miał złożyć w ofierze Bogu swego syna Izmaela, Bóg jednak, widząc oddanie Abrahama, pozwolił mu złożyć w ofierze barana zamiast dziecka. Na pamiątkę czynu Abrahama każdy ojciec rodziny składa w ofierze barana, wielbłąda lub krowę. Zwierzę musi być zabite rytualnie, następnie dzieli się mięso tak, by 1/3 oddać potrzebującym, 1/3 krewnym, a pozostałą 1/3 spożywa się na wspólnej uczcie. Tego dnia wspólnie odwiedza się meczet, recytuje Koran i rozdziela prezenty. W czasie Święta Ofiar wielu muzułmanów składa też datki pieniężne przeznaczone na pomoc biednym i fundacje charytatywne.]]> Wtorek 18 Marzec Wtorek 18 Marzec http://www.religieswiata.pun.pl/viewtopic.php?pid=16#p16 16@http://www.religieswiata.pun.pl
Religie traktowane przez wyznawców za islamskie i podobnie oceniane przez większość autorytetów religijnych głównego nurtu islamu:
Druzyzm
Alawici
Alewici
Lahori (odłam ruchu Ahmadiyya) - tu zdania są jednak bardzo podzielone
Ahl-e hakk (silne kontrowersje nawet wśród wyznawców)
Religie traktowane przez wyznawców za islamskie i oceniane jako nieislamskie przez większość autorytetów religijnych głównego nurtu islamu:
Naród Islamu (oraz 5% Nation)
Qadiani (odłam ruchu Ahmadiyya)
Zakryci
Al-Ahbash
Nieislamskie religie czerpiące wiele (często większość) doktryn z islamu (w kolejności podobieństwa do islamu):
Babizm (a obecnie azalityzm)
Bahaizm
Jazydyzm
Sikhizm
Nieislamskie religie czerpiące niewiele z islamu w których Mahomet uważany jest za proroka:
Kaodaizm
Karaimizm]]> Wtorek 18 Marzec Wtorek 18 Marzec http://www.religieswiata.pun.pl/viewtopic.php?pid=15#p15 15@http://www.religieswiata.pun.pl
aamij - znawca podstawowych zasad islamu
idżtihad - na podstawie tekstów religijnych wyjaśnia bieżące problemy społeczności (np. kultowe, polityczne, obyczajowe)
tafsir - interpretator Koranu
al-alim al-mutabahhir - znawca tradycji, Koranu i Sunny
al-mudżtahid al-mutlak - najbardziej ceniona kategoria, biegły w syntezie różnych tekstów, w tworzeniu konkluzji i norm prawnych
al-mudżtahid al-mutlak al-muntasib - jak wyżej, działa w określonej "szkole interpretacyjnej"
al-mudżtahid fil-madh'hab - biegły w wyjaśnianiu kwestii prawnych, działa w określonej "szkole interpretacyjnej"
Islam szyicki posiada odrębne duchowieństwo (ajatollah), mające strukturę hierarchiczną (mollah). Ta cecha jest uznawana przez sunnitów za odstępstwo od zasad islamu.

Obecnie kraje Europy zachodniej starają się skłonić swoje społeczności muzułmańskie do przyjęcia zasady kształcenia imamów i ajatollahów w specjalnych szkołach teologicznych, na wzór kleru chrześcijańskiego. Nie wiadomo, czy ta próba kontrolowania europejskiego islamu skończy się powodzeniem]]> Wtorek 18 Marzec Wtorek 18 Marzec http://www.religieswiata.pun.pl/viewtopic.php?pid=14#p14 14@http://www.religieswiata.pun.pl 1. Wiara w Allaha
2. Wiara w Jego anioły
3. Wiara w Jego księgi
4. Wiara w Jego proroków
5. Wiara w Dzień Sądu.
Największą zbrodnią w islamie jest zrezygnowanie z wiary.

Każdy muzułmanin ma pięć obowiązków, które musi spełniać:
1. Wyznanie wiary (szahada)
2. Modlitwa (salat), odprawiana zawsze w kierunku Mekki
3. Jałmużna (zakat), jest to zawsze określona część pensji (najczęściej 2,5%)
4. Post (saum), w ciągu dziewiątego miesiąca roku muzułmańskiego (ramadanu) wyznawcy muszą powstrzymać się od jedzenia i picia (nie dotyczy kobiet w ciąży lub karmiących, małych dzieci, osób ciężko chorych oraz odbywających długą i wyczerpującą podróż), a także palenia tytoniu i uprawiania seksu od wschodu do zachodu słońca.
5. Pielgrzymka do Ka'by - Mekki (hadżdż), każdy wyznawca musi ją odbyć chociaż raz w życiu, jeżeli sytuacja materialna na to pozwala.

W islamie nie ma grupy duchownych, modlitwy prowadzi członek społeczności muzułmańskiej Imam, który posiada duża wiedzę na temat islamu. Istnieje wiele kategorii na określenie osób, biegłych w zasadach islamu:
- aamij - znawca podstawowych zasad islamu
- idżtihad - na podstawie tekstów religijnych wyjaśnia bieżące problemy społeczności (np. kultowe, polityczne, obyczajowe)
- tafsir - interpretator Koranu
- al-alim al-mutabahhir - znawca tradycji, Koranu i Sunny
- al-mudżtahid al-mutlak - najbardziej ceniona kategoria, biegły w syntezie różnych tekstów, w tworzeniu konkluzji i norm prawnych
- al-mudżtahid al-mutlak al-muntasib - jak wyżej, działa w określonej "szkole interpretacyjnej"
- al-mudżtahid fil-madh'hab - biegły w wyjaśnianiu kwestii prawnych, działa w określonej "szkole interpretacyjnej".]]> Wtorek 18 Marzec Wtorek 18 Marzec http://www.religieswiata.pun.pl/viewtopic.php?pid=13#p13 13@http://www.religieswiata.pun.pl Wtorek 18 Marzec Wtorek 18 Marzec http://www.religieswiata.pun.pl/viewtopic.php?pid=12#p12 12@http://www.religieswiata.pun.pl
Celem każdego wyznawcy jest uwolnieni się od kołowrotu wcieleń. Można wyróżnić trzy cele życia, czyli ścieżki do osiągnięcia szczęścia:
- dążenie do osiągnięcia doskonałości moralnej (dharma - postawa, to, co stałe), "Manusmriti" - "Traktat o zacności"
- uczciwe dążenie do osiągnięcia majątku, władzy i innych pożytecznych rzeczy (artha - korzyść, zysk), "Arthasastra" - "Traktat o dobrobycie" Kautiljia
- dążenie do osiągnięcia rozkoszy zmysłowej (kama - miłość, przyjemność erotyczna). Zasady kamy wyjaśnia - Kamasutra, "Kamasutra"- "Traktat o miłowaniu" Watsjajana Mallanaga.
Dodatkowo istnieją cztery ścieżki zbawienia:
- Dżńana joga - ścieżka wiedzy - poznania
- Karma-joga - ścieżka bezinteresownej pracy i działania
- Bhakti-joga - ścieżka miłości i oddania
- Radża-joga - ścieżka skupienia - kontemplacji.

W Hinduizmie istnieje wiara w bóstwa, a dodatkowo istnieje podział na bóstwa męskie - dewy oraz żeńskie - dewi. Wśród nich najważniejsza jest tzw. Trimurti: Brahma, Wisznu i Śiwa. Brahma, często utożsamiany z brodatym starcem siedzącym na lotusie, z czterema głowami i ramionami, jest konstruktorem świata. Ponieważ jednak jego siła pochodzi od Winszu, nie sprawuje on pieczy na wszechświatami. Ta rola należy do drugie z triady - Winszu. PRzedstawiany jest jako młody mężczyzna o ciemnoniebieskiej skórze i czterech rękach, w których trzyma maczugę, konchę, koło i lotos, lub w pozycji leżącej, na ciele węża Śeszy, unoszącego się na wodach oceanu. W opowieściach indyjskich jest mowa o 10 awatarach, za pomocą których pokonuje On złe moce i utrzymuje porządek świata:
- jako Matsja (Ryba), uratował przed potopem siódmego Manu, przodka obecnej ludzkości,
- jako Żółw (Kurma), podparł kosmiczną górę Mandarę służącą do ubijania pierwotnego oceanu i wydobywania zeń ambrozji,
- jako Waraha (Dzik) wydobył Ziemię z głębin oceanu i zwyciężył demona Hiranjakszę,
- jako Narasinha (Człowiek-Lew) zabił demona Hiranjakaśipu, brata Hiranjakszy, który dręczył ludzi, by zemścić się za jego śmierć,
- jako Waman (Karzeł) zmienił się w olbrzyma, który zajął sobą cały wszechświat, usuwając panoszącego się demona Bali,
- jako Paraśurama (Rama z toporem) zabił najpierw króla Kartawirję za kradzież cudownej krowy, która stanowiła własność pustelnika Dżamadagniego, a potem królewskich potomków za zamordowanie samego pustelnika,
- jako Ramaćandra (Rama Wspaniały), znany z Ramajany, uwolnił świat od demona Rawany, który porwał jego żonę, Sitę,
- jako Bóg Kriszna, stanął po stronie Pandawów w wielkiej wojnie przeciwko Kaurawom, opisanej w Mahabharacie, a w rozmowie z Ardżuną przed bitwą na polach Kurukszetra objawił drogę jogi prowadzącą do wyzwolenia (Bhagawadgita),
- wcielił się w Buddę, który głosił herezję, by zwieść ludzi głupich i doprowadzić ich do ostatecznej klęski (ortodoksyjny hinduizm postrzega Buddę jako uosobienie cech negatywnych),
- u kresu tej epoki świata pojawi się jako Kalkin, który zwycięży złe moce i wprowadzi szczęście i pokój.
Ostatni z trójki najważniejszych bóstw to Śiwa. Doprowadza on do końca każdy okres nazywany kalpą, doprowadzając do zagłady świata. Przedstawiany jest jako mężczyzna z trzema oczami, dodatkowe służy do patrzenia wgłąb duszy.

Hinduizm odnosi się także do hierarchii społecznej. Istnieje wyraźny podział na kasty:
- Bramini - kapłani (filozofowie, uczeni)
- Kszatrijowie - dowódcy wojskowi, politycy, urzędnicy
- Wajsjowie - kupcy, rolnicy, rzemieślnicy
- Śudra (siudrowie) - robotnicy, służba, pracownicy niewykwalifikowani.
Dodatkowo kasty mogą dzielić się na podkasty oraz istnieją tzw. bezkastowi, którzy nie należą do społeczeństwa.

Hinduizm posiada bardzo dużo świąt, mi.in. "święto świateł" (diwali), święto narodzin Kryszny, święto Wisznu-Dżagannathy (Pana świata), święto Siakti. To ostatnie związane jest z zabiegami magicznymi, polega na pozyskiwaniu żeńskiej energii. Podczas ceremonii używane są środki odurzające oraz dochodzi do ceremonii orgiastycznych.]]> Wtorek 18 Marzec Wtorek 18 Marzec http://www.religieswiata.pun.pl/viewtopic.php?pid=11#p11 11@http://www.religieswiata.pun.pl - słuszne postanowienie (właściwe myślenie) - wykorzenienie żądzy i nieżyczliwości
- słuszne słowo (właściwa mowa) - wstrzymanie się od kłamstwa i obmowy, używanie mowy w celu przynoszenia pożytku innym
- słuszny czyn (właściwe postępowanie) - przestrzeganie Pięciu Przykazań

Pięć buddyjskich przykazań to:
1. Zobowiązuję się przestrzegać nakazu, nie niszczyć żywych istot.
2. Zobowiązuję się przestrzegać nakazu, nie brać tego co nie dane.
3. Zobowiązuję się przestrzegać nakazu, powstrzymywać się od złego seksualnego prowadzenia się.
4. Zobowiązuję się przestrzegać nakazu, powstrzymywać się od niewłaściwej mowy.
5. Zobowiązuję się przestrzegać nakazu, powstrzymywać się przed spożywaniem napojów odurzających i narkotyków, które prowadzą do nieuważności.

- słuszny żywot (właściwe życie) - utrzymywanie się z zajęcia nie wymagającego łamania przykazań
- słuszne dążenie (właściwe dążenie) - dążenie do oświecenia
- słuszne skupienie (właściwe rozważanie) - zastanowienie się nad sprawami myśli i uczuć
- słuszna medytacja (właściwe skupienie) - medytacja prowadząca do zrozumienia, że wszystkie rzeczy, jako złożone i zmienne, pozbawione są realnego bytu, a więc zasadniczo nie różnią się od siebie i cały świat jest jednością

Cztery Szlachetne Prawdy są podstawą nauk buddyjskich, a Szlachetna Ośmioraka Ścieżka częścią praktyczną, któa mówi o dyscyplinie. Razem więc stanowią niepodzielną jedność: Dharma (Nauka) i Vinaya (pali. Dyscyplina).

Buddyzm jest religią autosoteriolegiczną, czyli wskazuje drogę do samowyzwolenia, nie pokazując w Boga. Dlatego w kategoriach religioznawstwa Zachodu opisywany jest jako doktryna ateistyczna.

Głównym założeniem jest, iż u podstawy wszystkiego istnienia tkwi pustka, zwana śunjata. Związane jest to z pustką własnej natury zjawisk, które same nie mogą istnieć. Pojawiają się, trwają jakiś czas i znikają, nie mają niezależnego bytu.

Buddyzm zakłada, iż wszyscy ludzie uwikłani są poprzez swoje namiętności i cierpienia w świat złudzeń, nazywany Maja. Z tego powodu nie mogą dojść do prawdy. Każda pozytywna rzecz obarczona jest negatywami, np narodziny - śmiercią, miłość - jej brakiem, itp. Aby żyć naprawdę, trzeba najpierw zobaczyć rzeczy takimi, jakimi są. Wtedy właściwe działanie przychodzi spontanicznie.

Buddyści wierzą, że karma oznaczająca prawo przyczyny i skutku, przenosi energię z jednego ciała do drugiego. Strumień świadomości, niosący w sobie karmiczne nasiona z poprzednich żywotów manifestuje się w kolejnym ciele, którego kształt i miejsce odrodzenia zależne jest od tychże nasion karmicznych. Gdy znika niewiedza (wiara w osobowe "ja"), znikają także karmiczne przyczyny odradzania się.]]> Wtorek 18 Marzec Wtorek 18 Marzec http://www.religieswiata.pun.pl/viewtopic.php?pid=10#p10 10@http://www.religieswiata.pun.pl
Siddhartha Gautama pochodził z rodu Śakjów. Zgodnie z legendą, narodziny Buddy związane były z różnymi znakami. Matce przyśnił się biały słoń, niosący w trąbie kwiat lotosu, który wszedł do jej łona. Kiedy zasięgnął rady mędrca ojciec dowiedział się, iż jego syn zostanie władcą świata lub duchowym przywódcą.

Kiedy dorósł zaczął poszukiwać swojej życiowej drogi. W tym czasie nauczył się medytacji, przewodził grupą ascetów, wsłuchiwał się w głosy innych. Jednak to nie dało mu pełnej satysfakcji. Zaczął medytować pod drzewem Bodhi i postanowił, iż będzie tam tak długo, aż rozwiąże zagadkę cierpienia. Podczas 49 dni nawiedzał go duch Mara - szatan, poznawał swoje wcielenia, a także zrozumiał cierpienia świata i co należy zrobić, aby nad nim zapanować. Tak powstały Cztery Szlachetne Prawdy, Siddhartha Gautama doznał stan pełnego oświecenia i od tego momentu nazywano go Buddą - przebudzonym.

Przy drzewie został jeszcze 7 tygodni, medytując, co ma z tą wiedzą zrobić. Wtedy też zstąpił na niego Brahma i kazał mu udać się do ludzi, aby ich nauczyć. Budda spędził resztę swojego życia na wędrówce po Indiach.

Buddyzm opiera się na na Czterech Szlachetnych Prawdach oraz na przedstawionej przez Buddę Ośmiorakiej Ścieżce.

Pierwsza Szlachetna Prawda o Cierpieniu

"Narodziny są dukkhą, starzenie się jest dukkha, śmierć jest dukkha; rozpacz, lament, ból i napięcie są dukkha; powiązanie z niechcianym jest dukkhą; rozłąka z upragnionym jest dukkha; nie osiągnięcie pożądanego jest dukkha. Pokrótce, pięć znikających zespołów jest dukkha."

Słowo "dukkha" tłumaczone jest jako cierpienie, nie tylko w sensie dosłownym, lecz także jako brak pełnej satysfakcji w życiu. Pięć znikających zespołów, zwanych także skupiskami, tworzą naszą egzystencję. Oznacza to, iż całe nasze życie jest cierpieniem. Powodem tego jest brak trwałość na ziemi, wszystko ulega przemijaniu.

Druga Szlachetna Prawda o Przyczynie Cierpienia

"Pragnienie, które tworzy dalsze stawanie się - któremu towarzyszy namiętność i zachwyt, znajdujące rozkosz to tu, to tam - pragnienie zmysłowej przyjemności, pragnienie stawania się, pragnienie niszczenia się."

Przyczyną cierpienia jest żądza, która ciska człowiekiem - pożądanie, pragnienie czy chciwość. Właśnie te uczucia są przyczyną ciągłego odradzania się.

Trzecia Szlachetna Prawda o Ustaniu Ciepienia

"[To] całkowite zaniknięcie i ustanie, wyrzeczenie się, zaniechanie, wyzwolenie, puszczenie pragnienia."

Aby wyeliminować cierpienie należy pozbyć się wszystkich pragnień i osiągnąć stan spokoju doskonałego, zwanego Nirwaną.

Czwarta Szlachetna Prawda o Ścieżce Prowadzącej do Ustania Cierpienia

"Dokładnie ta Szlachetna Ośmioaspektowa Ścieżka - właściwy pogląd, właściwe postanowienie, właściwa mowa, właściwe działanie, właściwy żywot, właściwe dążenie, właściwe skupienie, właściwa medytacja."

W Czwartej Szlachetnej Prawdzie Budda mówi w jaki sposób można dojść do stanu wolności od cierpienia]]> Wtorek 18 Marzec Wtorek 18 Marzec http://www.religieswiata.pun.pl/viewtopic.php?pid=9#p9 9@http://www.religieswiata.pun.pl
Mędrcy przynieśli dzieciątku złoto, mirrę i kadzidło, które są święcone w tym dniu na mszy, a także kreda, którą należy napisać inicjały królów na drzwiach. Sybolem odwiedzin, jest tzw. Kolęda - pobłogosławienie domu i członków rodziny przez księdza.]]> Wtorek 18 Marzec Wtorek 18 Marzec http://www.religieswiata.pun.pl/viewtopic.php?pid=8#p8 8@http://www.religieswiata.pun.pl
Określamy jako dogmat objawiony przez Boga: że Niepokalana Matka Boga, Maryja, zawsze Dziewica, po zakończeniu ziemskiego życia z duszą i ciałem została wzięta do chwały Niebieskiej.Maryja, jako matka Chrystusa, bez grzechu pierworodnego, została wzięta do nieba. Miał to być znak, iż każdy prawy człowiek, uda się tam po śmierci.

W Polsce święto to znane jest także jako Święto Matki Bożej Zielnej. Podczas mszy święcone zostają rośliny zielne i zioła. Matka Boska ma przynieść bujną roślinność oraz obfite plony.]]> Wtorek 18 Marzec Wtorek 18 Marzec http://www.religieswiata.pun.pl/viewtopic.php?pid=7#p7 7@http://www.religieswiata.pun.pl
Drugiego listopada obchodzony jest tzw. Dzień Zaduszny. W tym dniu powinno modlić się za duszę wszystkich zmarłych, którzy są w czyściu, aby dostąpili łaski boskiej i mogli znaleźć się w niebie.

Jako, iż tylko 1 listopad jest dniem wolnym od pracy, ludzie w tym dniu idą na groby bliskich, by zapalić znicze i pomodlić się za dusze zmarłych.]]> Wtorek 18 Marzec Wtorek 18 Marzec http://www.religieswiata.pun.pl/viewtopic.php?pid=6#p6 6@http://www.religieswiata.pun.pl
W Polsce Święto Boże Ciała obchodzone jest bardzo uroczyście. W kościłach zamiast sumy, organizowana jest procesja po ulicach parafii. Ma ona cztery przystanki przy czterech ołtarzach, gdzie czytane są fragmenty z Ewangelii.]]> Wtorek 18 Marzec Wtorek 18 Marzec